Ѓаволов круг

Често кога сакаме да кажеме дека нешто е заглавено го користиме изразот од насловот. Постојат некои вечни загатки кои остануваат нерешени, токму заради тоа што формираат Ѓаволов круг.

На пример – „Во едно село, берберот ги бриче сите кои не се бричат сами. Кој го бричи берберот?“. Првично, ако берберот ги бриче сите, значи се бричи и себе си. Ако се бричи себе си, тогаш има некој во селото кој не се бриче сам. Ѓаволов круг… Е да ама не е! Напротив, има многу решенија: 1. Берберот воопшто не се бричи или има брада која се шиша; 2. Берберот нема брада (или е женско или е голобрад); 3. Берберот е всушност од другото село, не е жител на посоченото, така да не важи за него она „Сите“.

Втор пример на ментална гимнастика е обидот да ги подигнете чизмите додека ви се облечени. Секако дека ако се обидете да ги подигнете, треба да ја подигнете својата тежина – што не е чудно ако сте доста силен, но проблемот е што нема на што да стоите! Пак грешка – и за ова има решение. Направете „Стој на раце“ и чизните се подигнати. Може и да седнете и да ги подигнете нозете, ама со стој на раце сте поуверливи.

Трет пример е реченицата „Лажгото рече: Сите лажговци секогаш лажат“. Пак статива. Ако тој лаже значи дека не лажат сите. Ако не лаже, тогаш мора да има лажго кој ја зборува вистината (тој лично). Каде е чарето? Е чарето е во патолошките лажговци. Тоа се тип на лажговци кои својата лага и својата вистина ги третираат како лага. Лажгото, кажал вистинит исказ кој го третира како лага. Значи всушност вториот дел на реченицата дека ситте лажат за момент го искучува него – иако тој не е свесен.

Сега моМЕНТАЛНО не ми текнува уште нешто, па да видиме што ќе ви текне Вам („на вас“ што би рекла Шехерезад)